Résistance du vivant

Πού τελειώνει η σάρκα και πού αρχίζει το τεχνητό; Απέναντι στην σύγχρονη απομόνωση, το σώμα συστέλλεται και αναζητά διέξοδο. Δεν είναι στάση – είναι ένστικτο επιβίωσης. Σε έναν παλιό αρτοποιείο του Παρισιού, που σήμερα έχει μετατραπεί σε εργαστήρια καλλιτεχνών, παρουσίασα το έργο *Σώμα & Αλλοτρίωση* στο πλαίσιο της συλλογικής εκδήλωσης *ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ*. Εκεί, αυτός ο αγώνας εκφράστηκε μέσα από υβριδικές υφές, όπου το λάδι και η λινοτυπία ενώθηκαν με τη χημεία της φωτογραφίας και της κυανοτυπίας. Μια ωμή τριβή για να συλλάβει το σημείο όπου η ζωή επιμένει. Κάθε βράδυ, οι εικαστικές τέχνες συνυπήρξαν με ένα πρόγραμμα παραστάσεων: *Βοντβίλ: Δεν υπάρχει έρωτας κατά παραγγελία* (Gabrielle Rosée, Sébsim, Juste Paul) *Συναυλία με Τεχνητή Νοημοσύνη: Ο Παύλος και τα Ρομπότ* (Juste Paul & Alexis Cohen)